วรกายด้วยพระวิริยอุตสาหะ เพื่อประโยชน์ เพื่อความสุข เพื่อความเกื้อกูลแก่ชนชาวไทยมาตลอด

ระยะเวลาที่เสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติแต่ พ.ศ.๒๔๘๙ เป็นต้นมา น้ำพระราชหฤทัยที่เปี่ยมไป

ด้วย พระมหากรุณาธิคุณ ได้ไหลหลั่งรดใจพสกนิกร ทั้งในเมืองที่มีความเจริญและชนบทที่ยากไร้

ความทุกข์ยาก คราบน้ำตาที่หลายคนได้พานพบมานาน ในท้องถิ่นของตน ล้วนมลายสิ้นไปเมื่อรอย

พระบาทได้ย่างกรายไปถึง ความสุขสำราญในการดำเนินชีวิต ก็ปรากฏขึ้นมาแทนที่

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ

นศท.ภูมิ คำชำนาญ

ยามแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้

ยามป่วยไข้ หวังเจ้า เฝ้ารักษา

เมื่อถึงยาม ต้องตาย วายชีวา

หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ