10
Jun

บ๊ายบาย “มอมแมม”

และแล้ว เรื่องที่กลัวมาตลอด ก็เกิดขึ้นจริงๆ วันนี้เย็นๆ แม่โทรมาบอกว่า มอมแมม ไม่อยู่กับเราแล้วนะ มันเล่นกับเจ้าดำ แล้วท่าไหนไม่รู้ โดนรถชนร้องเสียงหลงเลย

ตอนแรกแม่ก็เห็นว่าไม่เป็นไรมาก .. วิ่งเข้าไปนอนใต้รถ เรียกยังไงก็ไม่ยอมออกมา .. แต่ตอนหลังก็เดินออกมาเอง.. แม่เลยพาไปหาหมอ..

หมอบอกว่าเสียงหายใจแปลกๆ นะ กลัวปอดจะฉีก .. ให้รีบพาไป รพ.สัตว์เกษตร .. แม่ก็จะพาไปแหละ แต่ต้องรีบไปรับหลานก่อน เลยพามอมแมมกลับบ้านก่อน

แม่เล่าว่า กลับมาไว้ที่บ้าน ก็เดินไปเดินมา แล้วซักพัก ก็เดินออกมานอนตรงที่เราดูทีวีกัน มันนอนลง แล้วก็จากไปเลย

กลับมาถึงบ้านก็เห็นถุงที่วางไว้ ยังไม่ได้ฝัง ก็อดใจไม่ไหว ขอดูหน้าหน่อย ครั้งสุดท้ายแล้ว .. แต่แม่บอกว่า มอมไปสงบนะ ไม่มีเลือดไหลเลย แต่ก็เสียใจอยู่ดี เมื่อเช้ายังเล่นกะมอมอยู่เลย แต่ก็หมดเวรหมดกรรมไปชาตินึงเนาะ ชาติหน้าก็ขอให้มอมไปเกิดในที่ๆ ดีกว่านี้นะ เดี๋ยวจะทำบุญไปให้

มอมแมม เป็นหมาที่ขี้เหร่ที่สุดในบรรดาพี่น้อง 8 ตัวที่แม่เก็บมา .. ทั้ง 7 ตัว มีคนขอไปเลี้ยงหมด ก็เหลือแต่เจ้าตัวนี้แหละ ไม่มีใครเอาไปเลี้ยง เพราะขี้เหร่ได้ใจ แต่ในความขี้เหร่ มันก็มีสิ่งอื่นมาทดแทน นั่นก็คือฉลาดเกิ๊น .. แถมยังเป็นหมาไฮเปอร์อีกตะหาก .. วิ่งได้ทั้งวันไม่มีหยุด .. ชอบไล่กัดหางตัวเอง .. แล้วพอกัดแรงๆ ก็ร้องเอ๋ง

แถมยังชอบทำอะไรๆ ร้ายกาจอีกด้วย เช่น แอบขึ้นมาชั้นบนบ้าน เพื่อกัดโน่น กัดนี่ โดยเฉพาะแปรงขัดห้องน้ำ ชอบเป็นพิเศษ ชอบกินขนมแปลกๆ .. กินอาหารแมว .. และชอบฟัดลูกแมว

มอมไม่อยู่อย่างงี๊ บ้านคงเงียบเหงาไปเยอะเลย