ทำงานมาก็หลายปีอยู่ เกือบ 7 ปีได้ …. ตลอดเวลาก็ทำงานเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ตลอด นี่ไม่รวมทำโปรเจคตอนอยู่ปี 4 ที่อยู่หน้าจอคอมฯ และใช้คอมพิวเตอร์ไม่ต่ำกว่าวันละ 8 ชั่วโมง ในเวลางาน และนอกเวลางาน เสาร์อาทิตย์ ก็ไม่วายต้องเปิดคอมฯ

ถ้าคำนวนออกมา ทำงาน 7 ปี ทำงานวันละ 8 ชั่วโมง ทั้งหมดเนี่ยเราอยู่กับคอมพิวเตอร์มาตั้ง 20,440 ชั่วโมงแน่ะ เยอะจัง … สายตายังดี ไม่ต้องใส่แว่น บุญโขอยู่

แต่เมื่อปีที่แล้ว อาการบางอย่างก็เริ่มออก  นอนไม่ค่อยหลับ แขนขวาชา ตลอดเวลา นอนไม่ได้ รำคาญมาก เป็นงี๊มาสองอาทิตย์ได้  … จนถึงขีดสุด แม่ก็พาไปหาหมอ .. ผลที่ออกมาคือ เป็นเส้นประสาทที่ข้อมืออักเสบ สาเหตุเกิดจากการใช้ เมาส์ มากเกินหรืออาจจะ วางข้อมือไม่ได้ระดับ จนมันผิดรูป และกดทับ และอักเสบในที่สุด

อาการ ก็อย่างที่บอก แขนชาตลอด เหมือนเล่นทำมือชาตอนเด็กๆ… แต่นี่ชาตลอดทั้งแขน ทรมานจิ๊บ…นอนไม่ได้เลย
วิธีรักษา 
1. หาเมาส์แพด ที่มีหมอนรองข้อมือ มาวาง (ซึ่งไม่ถนัดเอาซะเรย) 
2. กินยา ตามหมอสั่ง มียาแก้อักเสบอย่างแรง และ ยาบำรุงปลายประสาท
3. เลิกใช้เมาส์ซะ  แล้วหันมาใช้ touch pad ฮ่าา

โมโห ก้อโมโห เจ็บข้อมือก็เจ็บ งานยิ่งเยอะๆ อยู่ QQ Show จะ Launch …   (ทุกวันนี้ผ่านมาปีกว่า มันก้อยังเป็นอยู่ เพราะต้องใช้เมาส์ตลอด เลยหาผ้ายืดมารัดซะ หมอบอกช่วยได้หน่อย ไม่ให้เส้นประสาทมันขยับ ยึดไว้ เจ็บ แต่ยังไม่ถึงกะชา เหมือนที่เป็นมา  ถ้าอยากหาย ก้อต้องเลิกใช้เมาส์น่ะ )    พอรวบรวมสติได้ ก็มานั่งคิดทบทวน สิ่งที่ทำไป ควรจะโกรธใครดี ?

คิดไปคิดมา .. ผลสรุปคือ โกรธตัวเอง …
งานเยอะ ต้องรีบเร่งทำให้เสร็จโดยไม่ห่วงสุขภาพของตัวเอง โหมงาม กลางวัน กลางคืน ดึกดื่นแค่ไหน ก้อทำเพื่อให้มันเสร็จทันเวลา
อีกมุมนึง มันก้อดี  ความรับผิดชอบสูง

แต่เมื่อเราป่วยขึ้นมา ใครเสียใจ?  ใครพาเราไปหาหมอ?  ใครมานั่งฟังเราบ่น ? คนที่บ้านเราทั้งนั้น

สมมติงานมันบู๊ล้างผลาญ จนวันนึงทำงานจนป่วยหนัก หรือพิการ ใครจะดูแลเรา? 
อย่างมาก ผู้จ้าง เค้าคงเอาเราออก และหาคนใหม่แทน ก็แค่นั้น … นี่แหละ โลก ….

สรุป คำตอบของหัวข้อนี้ก็คือ “สมน้ำหน้าตัวเอง”  ทำไม่ไหว ก้อยังจะดิ้นรนทำไปอีก … ไม่ไหวก้อคือไม่ไหว ไม่ทันคือไม่ทัน ไม่ได้ก็คือไม่ได้ … แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราต้องทำเต็มที่แล้วนะ   สม … ดันรักคนอื่นมากกว่าตัวเอง